6 Ocak 2013 Pazar

2012

Bir yıl bitti, gitti...
Bu yıl ben ve Özgür 40, Boncuk 10, Cancan 5 yaşında olacak!
Çok işi hallettik ama sırada da çok iş var.
Yazacaklarım da birikti... Şimdilik kıscık notlar...
Boncuk 2012'de neler yaptı, neler öğrendi, nasıl değişti, gelişti?
Piyano çalıyor. Oyunculuk/şarkıcılık hayalleri kuruyor. Kızsal dergileri keşfetti. E onların da yardımıyla popüler müzisyenlerin (olivia holt, selana gomez, bella thorne, zendaya, vb.) biyografilerini öğrenip erken yaşta (mümkünse 13-14) ünlü olma hesabı yapıyor.
İngilizce'yi yeniden keşfetti. Seyahat tutkusu yerleşti.
Kitapların dünyasında kayboluyor, yazarları tanıyor, çevirmen ve yayınevlerine dikkat ediyor.
Planlamayı ve evde ve dışarda başının çaresine bakmayı öğreniyor. Kadıköy'ü de iyice sevdi.
Mutfak ve değişik doğal reçeteler konusunda çıraklıktan kalfalığa ve ara ara da ustalığa terfi etti.
Hastalıklara verdiğimiz ara sona erdi, 4. sınıf temposu, diğer koşuşturmacalar ve strese bağışıklık sistemi yanıtı bu sanırım.
Cancan neler yaptı, neler öğrendi, nasıl değişti, gelişti?
3.5 yaşında okumayı söktü. 4 yaşını 2 ay geçti ve artık heceleye heceleye rahatlıkla okuyor. O da kitaba, kaleme, kağıda doymuyor.
'Kaka' 'pipi' ve 'çiş' gibi küfürlerle tanıştı. Kabalık/kibarlık nedir konuşuyoruz.
Okulla beraber daha çok hastalanır oldu.
'Ölüm' konusuna takıldı. Neredeyse 1 yıl önce kaybettiğimiz nenemizi, ölüm yıldönümüne yakın anmaya başladı. Okuldaki 10 Kasım teması ve Atatürk'ün ölümü konusunda konuşmalar aklına deneyimlediği ilk kaybı getirdi sanırım. Halbuki biz nenemizin yokluğunu ölüm kelimesiyle bile açıklamamıştık. Aaa tabii ki bir de dinazorlar ve nesli tükenen hayvanlar konusu var...
Herhangi bir kayba karşı aşırı bir hassasiyeti var. Sinemada kaybettiğimiz küçük zebra, bir arabanın kırılan küçücük bir parçası kadar nesli tükenen bütün hayvanlara da dertleniyor.
Ev...
7. yılımız doldu evimizde. Taşınma çanları çalıyor. Boncuk'un ve Cancan'ın köşelerini fotoğrafladım geçen gün. Bugünlerin nasıl olduğunu hatırlasınlar diye...
Okur/Yazarlık
Sancılı bir 6 ay geride kaldı. Tazelendim. Çok heyecan verici şeyler okudum, düşündüm ve yazdım. Canımı yeniden sıkmazlarsa, yolum açık gibi hissediyorum.
2013
Arınma yılı. Daha az insan. Beni yoran insanlar için artık çok yaşlıyım. Daha az eşya. Taşınmanın zorunlu kılacağı ayıklanmayı sadeliğe bağlayacağım. Daha az kozmetik, deterjan. Evdeki zehirler zaten çok ama çok azdı. Daha da azaltacağım. Daha az şeker/karbonhidrat. Dukan'la başlayan sürecin kazandırdıklarını 2013 yılında perçinleyeceğim.
Daha az telaş...? Şaka şaka :) Olacak şey var olmayacak şey var değil mi yani :) Çocuk büyütürken ve hala bir gelecek planlarken telaşsız olunamayacağını kabul ettim ben... İyi böyle :)

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...