26 Mart 2012 Pazartesi

aylık rapor. . .

Tamam. Yılın henüz ilk yarısındayız ama benim yıl kabulüm eğitim yılını esas alıyor. Dolayısıyla 'Yılın ikinci yarısı...' diye başlayan bir cümle kurduğumda şaşırtıcı olmasın.
Evet. Yılın ikinci yarısındayız. Aaahhhh... İşte bu zamanlar ne zor. Bütün enerjimi kışa, bitmek tükenmek bilmeyen eğitilme açlığıma, çocuklarımın çeşitli biçim ve şekillerdeki eğitimine, çocuklarıma ve evime harcayıp, bugünlere ulaştığımda, bir gün kış uykusundan silkelenmek isterken, ertesi gün aslında bütün kış hiç uyumadan çalıştığını farkediyor ve biraz, azıcık, kenardan köşeden bir dinlenme, tatil ne bileyim en olmadı tembellik için hayaller kuruyorum.
Cancan'ın 'Çok yorgunum!' demesi komik elbet de, bunun annesinden en sık duyduğu kalıp olmasından başka bir anlamı olmaması düşündürücü.
Haftasonu küçük bir kaçamak yaptık. İstanbul olup da, değilmiş gibi davranan bir beldemizde iki gün güzel havanın tadını çıkardık. Küçük kaçamaklar ihtiyacı bir nebze giderse de bir yandan da ne kadar büyük olduğunun da altını çiziyor. İnsanın ayakları şehre, eve, Pazartesi'ne gitmiyor bir türlü.
Yazın planları hazır ve cepte. Onlar biraz motivasyon sağlıyor. Ama nispeten uzaktalar hala...
Tez konusunda beni bekleyen aşamayı, tez konumun savunmasını yaptığımda ve kendimi sahaya attığımda deneyimleyeceklerim, okuyup öğreneceklerim de beni çok heyecanlandırıyor. Ama işte o aşamaya hazırlanmak için hiiiç enerjim yok.
Haziran'da katılacağım konferansın hem benim için bir ilk olacak hem de küçük bir kaçamak sayılabilecek olması da bir motivasyon malzemesi. Ama işte yazmak, çizmek gerek...
Neyse sabah sporuna, vitamine ve dengeli beslenmeye (bir de bol kahkaha efektli hafif ve eğlenceli dizilerle rehabilitasyona) devam...

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...