1 Şubat 2012 Çarşamba

inci...

Masadayız. Dedemizin doğumgünü pastasının mumlarını üfledik. Pastalarımızı yerken sohbet ediyoruz. Durdu durdu nereden çıktığı belli olmayan şu cümle döküldü yumuk dudaklarından
"Ben ağaçların arkasında saklanan filleri hiç sevmiyorum."
(Bu arada bölüm içi çekişmeler, hesaplar ve kişisel egolarla renklenen(!) aylarca ve yıllarca eteğimizde biriktirdiklerimizi ortaya dökme gayretiyle gerilen sıkıntılı sınav günleri geride kaldı. Akademik şeffaflığa saygı duruşu(!!!) ile geçen bekleme günlerinin sonunda uyuşmuş bir şekilde başarılı bulunduğumu öğrendim. Özgür İspanya'da, hastayım ve kar alışmadığımız bir şekilde girdi bu kış hayatımıza... Coşku olması gereken yerde bir boşluk var sadece. Neyse bu da geçecek...)
Sanırım ben de ağaçların arkasına saklanan filleri sevmiyorum :)

1 yorum:

YAŞAMIN KIYISINDA dedi ki...

Bende!!!
Kısacık ama içinde yılları saklayan bir yazı olmuş. Ben niye herşeye ağlar oldum:(
Sizleri çooook seviyorum:))

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...