18 Ocak 2012 Çarşamba

rehab . . .

Kafamın içi kelimeler, kavramlar, cümleler, kuramlar ile dolu. Artık sıradan bir cümleyi bile kurmakta zorluk çekiyorum. Çünkü kafamda bir uğultu halinde o kadar çok veri var ki, anlamlı birşeyler söyleyebilmem için en azından bazılarının susması gerekiyor artık. Çok şizofrenik duyuluyor biliyorum, ama aynı süreçten geçenler bunun çok normal olduğunu söylüyor. PhD burnout deniyormuş buna. Yanıp kül olmak için biraz erken belki ama durum bu...
Her gece bir rehabilitasyon projesi uyduruyorum kendime. Ya bloglar arasında kayboluyorum, ya etsy'de geziniyorum, ya House seyrediyorum ya da zaten Cancan'ın yanında sızmış oluyorum. Bu gece bir değişiklik yaptım ve Chopin'e takıldım. Döndüre döndüre dinledim de dinledim. 39 yaşında göçüp giden bu üstün yeteneğe bir daha tutuldum. Kızımı Chopin çalarken hayal ettim.
Çoook iyi geldi...

1 yorum:

YAŞAMIN KIYISINDA dedi ki...

Banada çok iyi geldi:)
Teşekkürler yavrusu...

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...