12 Haziran 2010 Cumartesi

kirlilik . . .

İnsanın yaşadığı her şeyi heran sorguluyor olması hastalıklı olduğu kadar, eğlenceli de... Çocuklarla yaşadığım pis/temiz pratiklerini yeniden yeniden düşünüyorum bu kitabı okudukça. Bütün bu temizlenme ritüelleri, alışkanlıkları gerçekten sadece sağlıklı olmakla mı ilişkili?

Kitap daha çok kapalı, uzak toplulukların dini ritüelleri üzerinden kirlilik olgusunu tartışıyor ama okudukça insanın aklına bir dolu soru doluşuveriyor.

İnsan kaotik yaşamında hep bir düzen arayışında. Yakaladığı düzen kırıntılarını paylaşma ve ortak bir düzen kurma peşinde de aynı zamanda. Ama ya bu paylaşma ve ortaklık kaygısı bir dayatmaya dönüşürse? Ya bir insan diğerini kendi gibi olmadığı için pis ve aşağı görmeye başlarsa?

Bugün pis ve temiz kavramlarını bakterilere ve hijyene bağlı olduğunu düşünüyoruz ama bakterilerin varlığından haberdar olalı 100 yıldan fazla olmadığını ve aslında bütün bu pratiklerin ve alışkanlıkların soyağacımızı salladığını düşünecek olursak, bunun çok farklı bir boyutu olduğununun farkına varabiliriz. Derdimiz hastalıklarla değil anlayacağınız, düzenle...

Artık daha rahatım.

Hiç yorum yok:

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...